เช็คตัวเองแบบพื้นฐาน ว่าเราเสี่ยงเป็นโรคอ้วนหรือไม่

          “โรคอ้วน” หรือ “อ้วนลงพุง” สามารถเกิดขึ้นได้จากหลาย ๆ ปัจจัยรวมกัน แต่หลัก ๆ นั้น เกิดจากการที่เรากินมากเกินกว่า ปริมาณที่ร่างกายต้องการในแต่ละวัน จึงทำให้ร่างกายได้รับพลังงานมากเกินจำเป็น และพลังงานที่ไม่ได้ถูกเผาผลาญจะไปสะสมอยู่ตามส่วนต่าง ๆ ในร่างกาย โดยเฉพาะภายในช่องท้อง หรือที่เรียกว่าไขมันในช่องท้อง หรือ Visceral Fat ไขมันชนิดนี้ จะไปพอกตัวรอบ ๆ อวัยวะภายใน และแทรกซึมเข้าไปในอวัยวะ ส่งผลให้อวัยวะต่าง ๆ หลั่งสารออกมาอย่างผิดปกติ ขัดขวางการทำงานของร่างกาย จนทำให้เกิดโรคเรื้อรังตามมา และอาจถึงแก่ชีวิตได้

จะรู้ได้อย่างไร ว่าเราเสี่ยงอ้วนลงพุง? มาเช็คความเสี่ยงกันเถอะ!

          วิธีการเช็คความเสี่ยงของโรคอ้วน โดยทั่วไปที่แนะนำคือการตรวจสุขภาพประจำปี หรือการตรวจร่างกายกับคุณหมอโดยตรง แต่เราก็สามารถเช็คความเสี่ยงเบื้องต้นได้ด้วยตัวเองเช่นกัน ซึ่งการเช็คด้วยตัวเองเบื้องต้นนั้น สามารถทำได้ 3 วิธีคือ

  1. การวัดเส้นรอบเอว
  2. การเทียบความสูงกับน้ำหนัก
  3. การคำนวณค่าดัชนีมวลกาย (BMI)

1. การวัดเส้นรอบเอว (Waist circumference)

          การวัดเส้นรอบเอว สามารถบ่งบอกความเสี่ยงในการเป็นโรคอ้วนได้ หรืออ้วนลงพุง รวมไปถึงโรคเรื้อรังอื่น ๆ เช่นโรคเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง ซึ่งเป็นโรคที่เกิดจากการที่เรามีไขมันในช่องท้องมากเกินไป สำหรับเกณฑ์การวัดรอบเอวที่ชี้ว่า คุณอยู่ในเกณฑ์ปกติ คือผู้ชายที่มีรอบเอวน้อยกว่า 90 เซนติเมตร หรือ 36 นิ้ว และผู้หญิงที่มีรอบเอวน้อยกว่า 80 เซนติเมตร หรือ 32 นิ้ว

วิธีวัดเส้นรอบเอว

  1. อยู่ในท่ายืน โดยให้แยกเท้าทั้งสองข้างออกจากกัน และขนานกับไหล่
  2. ใช้สายวัด วัดรอบเอว โดยวัดให้ตรงกับตำแหน่งสะดือ และขนานกับพื้น
  3. ในระหว่างวัดให้หายใจออก และให้สายวัดพอดีกับตัว ไม่รัดแน่น

          หากถ้าเส้นรอบเอวของคุณใหญ่เกินขนาดที่กำหนดไว้ ก็จะทำให้คุณมีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคอ้วนได้ง่ายขึ้นไปอีก

Q&A กับคุณหมอ : Waist Hip Ratio คืออะไร ?

2. การเปรียบเทียบความสูงกับน้ำหนักตัว

obesity-check

          วิธีนี้ เป็นวิธีที่ง่ายที่สุด เพื่อดูว่าเรามีน้ำหนักที่เหมาะสม ตรงตามเกณฑ์หรือไม่ ซึ่งสามารถทำได้โดยการเอาส่วนสูง (เซนติเมตร) ลบกับค่าที่กำหนดไว้ของแต่ละเพศ

การคำนวณของเพศชาย คือ ส่วนสูง – 100

ตัวอย่าง : นายโชคดี สูง 180 เซนติเมตร เมื่อนำมาลบกับ 100 = 80 กิโลกรัม คือน้ำหนักที่เหมาะสมกับนายโชคดี

การคำนวณของเพศหญิง คือ ส่วนสูง – 110

ตัวอย่าง : นางสาวกนกพร สูง 156 เซนติเมตร เมื่อนำมาลบกับ 110 = 46 กิโลกรัม คือน้ำหนักที่เหมาะสมกับนางสาวกนกพร

3.  การวัดดัชนีมวลกาย (Body Mass Index)

obesity-check

          สำหรับเกณฑ์ในการวัดว่าตัวเราผอมหรืออ้วนด้วย BMI นั้น องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้มีการกำหนดค่าดัชนีมวลกาย หรือค่า BMI (Body Mass Index) เอาไว้ เพื่อชี้วัดสภาวะร่างกายของคนเราแต่ละคน ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป ว่ามีความสมดุลกับน้ำหนักส่วนสูงอย่างเหมาะสมหรือไม่ อีกทั้งยังช่วยในการตรวจเช็คว่า เรามีอัตราเสี่ยงต่อการเกิดโรคต่าง ๆ มากน้อยเพียงใด

ทำความรู้จักกับ “ดัชนีมวลกาย (Body Mass Index:BMI)” ให้มากยิ่งขึ้นที่บทความ : BMI คือ

มาคำนวนค่าดัชนีมวลกาย หรือ BMI แบบง่าย ๆ กันเถอะ!

          สูตรคำนวณ BMI นี้ สามารถวัดได้ทั้งเพศชาย และเพศหญิง โดยมีสูตรในการคำนวณคือ “น้ำหนักตัว (กิโลกรัม) ÷ ส่วนสูง (เมตร) ยกกำลัง 2” ถ้าอยากลองคำนวณหา BMI ของตัวเองกันแล้ว เราไปลองกันได้เลย!

ตัวอย่าง : นางสาวมาลี น้ำหนัก 65 กิโลกรัม ส่วนสูง 168 เซ็นติเมตร หรือ 1.68 เมตร
65 ÷ 1.68 ÷ 1.68 = 23 หรือสรุปได้ว่านางสาวมาลี มีค่า BMI 23 นั่นเอง

ใส่ค่าน้ำหนัก - ส่วนสูงของคุณ



 

 




อ้วน หรือผอม มีค่า BMI อยู่ที่เท่าไหร่? 

              หรือผอม หรือว่าเราอยู่ในเกณฑ์ปกติตามมาตรฐานแล้ว ซึ่งเกณฑ์ที่นำมานี้ เป็นเกณฑ์ที่เหมาะสำหรับประชากรชาวเอเชียเท่านั้น

>> ค่า BMI น้อยกว่า 18.5

          หากคุณมีค่า BMI ต่ำกว่า 18.5 แสดงว่าคุณน้ำหนักน้อยกว่าปกติ หรือต่ำกว่าเกณฑ์ แสดงว่าคุณอาจได้รับสารอาหาร หรือพลังงานไม่เพียงพอต่อร่างกาย อาจทำให้ร่างกายอ่อนเพลียได้ง่าย เหนื่อยง่าย สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง หรือเป็นหวัดบ่อย ดังนั้นจึงควรรับประทานอาหารอย่างเพียงพอ และครบทั้ง 5 หมู่ เพื่อให้ค่า BMI อยู่ในเกณฑ์ปกติ และสุขภาพร่างกายของคุณแข็งแรงขึ้น

>> ค่า BMI 18.6 – 22.9

          ยินดีด้วย หากคุณมีค่า BMI อยู่ในระดับนี้ แสดงว่าคุณอยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสมและสมส่วนแล้ว ซึ่งเป็นผลดีและบ่งชี้ได้ว่า คุณมีสุขภาพที่ดี และมีความเสี่ยงที่จะเกิดโรคต่าง ๆ ที่เป็นโรคแทรกซ้อนจากความอ้วนน้อย 

>> ค่า BMI 23.0 –  24.9

          ระดับนี้ จัดว่าอยู่ในเกณฑ์คนอวบ แต่ถ้าคนในครอบครัวของคุณมีประวัติการเป็นโรคเบาหวาน หรือโรคความดันโลหิตสูงล่ะก็ คุณก็มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคอ้วน และโรคแทรกซ้อนจากความอ้วน ได้มากกว่าคนปกติทั่วไป

>> ค่า BMI 25.0 – 29.9

          ระยะเริ่มอ้วน ระยะนี้คุณกลายเป็นคนอ้วนเป็นที่เรียบร้อย แม่ไม่ใช่ระดับที่อันตราย แต่คุณก็มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคแทรกซ้อน ที่ตามมากับความอ้วนได้เช่นกัน

>> ค่า BMI มากกว่า 30.0 

          ระดับนี้ ถือว่าคุณอยุ่ในเกณฑ์อันตราย! ถือว่าเป็นคนที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคสูงมาก ยิ่ง BMI เยอะมากเท่าไร ยิ่งเสี่ยงมากขึ้นเท่านั้น คุณต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอาหารโดยด่วน! งดการกินของหวาน ของทอด ของมัน หันมากินอาหารที่มีประโยชน์และดีต่อสุขภาพมากขึ้น อีกทั้งยังควรออกกำลังกายอย่างเสมอ ที่สำคัญคือเข้าพบแพทย์ เพื่อตรวจสุขภาพเป็นประจำ

หมายเหตุ : การวัดค่า BMI มีความแม่นยำค่อนข้างสูง แต่ไม่ 100% ทั้งนี้ เป็นเพราะมีปัจจัยอื่น ๆ มาประกอบด้วย ไม่ว่าจะเป็นพันธุกรรม, พฤติกรรมการใช้ชีวิต, พฤติกรรมในการกินอาหาร, การเผาผลาญไขมันของแต่ละคน หรือการออกกำลังกาย เป็นต้น

ขอบคุณข้อมูลจาก

สรุป

          เมื่อเราทราบแล้วว่าเรามีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคอ้วนมากน้อยเพียงใด เราควรปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิต และการกินอาหารให้เหมาะสมยิ่งขึ้น กินแบบพอดี ไม่กินมากเกินไป และไม่ฝืนท้องกินของหวานต่อ เพียงเพราะความรู้สึก “อยากกิน” เพียงเท่านี้ก็จะช่วยลดความเสี่ยงที่จำทำให้เป็นโรคอ้วนลงไปได้แล้วครับ

แนะนำบทความที่เกี่ยวข้อง

วิธีลดความอ้วนแบบง่ายและรวดเร็ว

ปรึกษาแพทย์ ฟรี!

ลงทะเบียน คลิกที่นี่
สาขารัชโยธิน 062-946-2397
สาขาราชพฤกษ์ 062-556-6623
สอบถามโปรโมชั่น LINE: @amaraclinic
หรือคลิกลิงค์นี้ได้เลย https://line.me/R/ti/p/@amaraclinic

แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการปรับรูปร่าง

นพ. วิษณุ เฮ้งสวัสดิ์ (หมอไอซ์)
อาจารย์แพทย์ด้านการดูดไขมันพลังน้ำ
แพทย์ที่ทำเคส J Plasma เยอะที่สุดในเอเชีย

ลงทะเบียนปรึกษาฟรี!


              บทความนี้ จัดทำขึ้นโดย Amara Clinic (เอมาร่า คลินิก) ขอสงวนสิทธิ์ในการห้ามมิให้ผู้ใดใช้ประโยชน์ คัดลอก ทำซ้ำ หรือเผยแพร่บทความนี้ในนามอื่น (ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหา, ข้อมูลทั้งหมด หรือบางส่วนก็ตาม) โดยไม่ได้รับอนุญาต หากพบเจอจะถูกดำเนินการตามกฎหมาย